spacer 10
Poem of the Day | Top 30 | Poets | Shopping | Forums | Search | Comments
Today, on May 17th, 2008, the site contains 193 poets, 8,680 poems and 4,481 comments.
Pablo Neruda - Walking Around

It so happens I am sick of being a man.
And it happens that I walk into tailorshops and movie
     houses
dried up, waterproof, like a swan made of felt
steering my way in a water of wombs and ashes.

The smell of barbershops makes me break into hoarse
     sobs.
The only thing I want is to lie still like stones or wool.
The only thing I want is to see no more stores, no gardens,
no more goods, no spectacles, no elevators.

It so happens that I am sick of my feet and my nails
and my hair and my shadow.
It so happens I am sick of being a man.

Still it would be marvelous
to terrify a law clerk with a cut lily,
or kill a nun with a blow on the ear.
It would be great
to go through the streets with a green knife
letting out yells until I died of the cold.

I don't want to go on being a root in the dark,
insecure, stretched out, shivering with sleep,
going on down, into the moist guts of the earth,
taking in and thinking, eating every day.

I don't want so much misery.
I don't want to go on as a root and a tomb,
alone under the ground, a warehouse with corpses,
half frozen, dying of grief.

That's why Monday, when it sees me coming
with my convict face, blazes up like gasoline,
and it howls on its way like a wounded wheel,
and leaves tracks full of warm blood leading toward the
     night.

And it pushes me into certain corners, into some moist
     houses,
into hospitals where the bones fly out the window,
into shoeshops that smell like vinegar,
and certain streets hideous as cracks in the skin.

There are sulphur-colored birds, and hideous intestines
hanging over the doors of houses that I hate,
and there are false teeth forgotten in a coffeepot,
there are mirrors
that ought to have wept from shame and terror,
there are umbrellas everywhere, and venoms, and umbilical
     cords.
     
I stroll along serenely, with my eyes, my shoes,
my rage, forgetting everything,
I walk by, going through office buildings and orthopedic
     shops,
and courtyards with washing hanging from the line:
underwear, towels and shirts from which slow
dirty tears are falling.

Added: on June 8th, 2006 at 1:20 AM | Viewed: 30591 times | Comments (11)


Walking Around - Comments and Information

Poet: Pablo Neruda
Poem: Walking Around
Volume: Neruda & Vallejo: Selected Poems
Year: Published/Written in 1971

Comment 11 of 11, added on January 31st, 2007 at 12:20 PM.

"Walking Around" from "Residencia En La Tierra" is a very good poem about alienation, which is a leit-motiv in the poetry of Neruda. In many of late poems (such as "Muchos Somos" can we see the same theme).

Those who can read Turkish are very lucky, because of a new and better translation of "Walking Around".


Ara sıra beziyorum insan olmaktan.
Ara sıra giriyorum terzilere ve sinemalara,
durgun ve esrarlı, başlangıçlardan ve küllerden
bir suda yüzen keçe bir kuğu gibi.

Berber salonlarının kokusu ağlatıyor beni hüngür hüngür.
Sadece taşların ve yünün huzurunu istiyorum ben,
sadece müesseseleri ya da bahçeleri görmek istemiyorum,
ya da malları, ya da gözlükleri, ya da asansörleri.

Ara sıra beziyorum ayaklarımdan ve tırnaklarımdan
ve saçımdan ve gölgemden.
Ara sıra beziyorum insan olmaktan.

Fakat nefis olurdu
kesik bir zambakla bir noteri korkutmak
ya da canını almak bir rahibenin bir kulak fiskesiyle.
Güzel olurdu
caddeler boyunca yürümek yeşil bir bıçakla
ve ben soğuktan ölene dek bağırmak.

Karanlıkta bir kök olarak kalmak istiyorum,
sendeleyerek, yayılarak, uykudan titreyerek,
aşağıya doğru, toprağın ıslak bağırsaklarında,
soğurarak beni içinde ve düşünerek, yiyerek her gün.

Çok fazla da felaket istemem ben.
Kök ve mezar olmakta ayak diremek istemem,
yer altına ait yalnızca, ölülerle dolu bir bodrum
kaskatı soğuktan, ölmekte üzüntüden.

Bu yüzden yanıyor Pazartesi petrol gibi
gördüğünde geldiğimi hapishane suratımla,
ve yaralı bir teker gibi inilderken yolda
ve alırken sıcak kanlı adımları geceye doğru.

Ve itiyor beni bu köşelere, bu küf kokulu evlere,
kemiklerin pencerelerden taştığı hastanelere,
sirke kokan kunduracı atölyelerine,
uçurum gibi korkutucu olan sokaklara.

Kükürt renkli kuşlar ve ürkünç bağırsaklar var
asılı duran nefret ettiğim evlerde,
sahte dişler unutulmuş bir kahve sürahisinde,
aynalar var
utançtan ve korkudan ağlaması gereken,
şemsiyeler var her tarafta, ve zehir, ve göbek bağları.

Aklım başımda gidiyorum, gözlerimle, ayakkabılarımla,
hiddetliyim, unutkanlıkla,
gidiyorum ofislerin ve ortopedik kunduracıların arasından
ve iplerdeki çamaşırlarla avlular:
külotlar, havlular ve yavaş, kirli gözyaşlarla
ağlayan gömlekler.


Pablo Neruda
”Yeryüzünde İkinci Konaklama”dan
Çeviren: İsmail Aksoy

İbrahim from Turkey
Comment 10 of 11, added on June 18th, 2006 at 11:59 AM.

ıt is an amazing poem of p. neruda. and lucky here in türkey we have also türkish translate and really no missed any mean. thank you for it.
here is türkish one:)
walking around

yoruldum işte insan olmaktan
terzilere,sinemalara gidiyorum işte
şaşkınım,kapalıyım,çuhadan bir kuğu gibi
sorular,küller denizinde salınıyorum.

ağlıyorum berberlerin korkusunu duyunca.
tek istediğim dinlenmek,kurtulmak taşlardan,
bahçelerden kurtulmak,yünden,köşklerden,
mallardan,gözlüklerden,asansörlerden.

yoruldum ayaklarımdan işte,tırnaklarımdan,
gölgemden saçlarımdan,
yoruldum işte insan olmaktan.

nefis birşey olurdu ama
bir noteri kesik bir zambakla korkutmak
ya da kulaktozuna vurup öldürmek bir rahibeyi.

ne güzel olurdu
yeşil bir bıçakla koşmak sokaklarda
soğuktan ölünceye kadar bağırarak.

yaşamak istemiyorum karanlıkta ot gibi,
uykuda titreyerek,kararsız,şaşkın,
her dakika düşünmek,her gün bir şeyler yemek
ıslak dehlizlerine inip dünyanın.

bana göre değil bu rezillikler.
bana göre değil ot olmak,mear olmak,
ıssız bir tünel olmak,bir cesetler mahzeni,
acı içinde ölmek,kaskatı kesilmek soğuktan.

bu yüzden ışıldıyor pazartesigünleri
o zindamsı yüzümle beni görünce,
kırık bir tekerlek gibi geçip giderken
ılık kan yolları uzatıyor geceye.

köşelere itiyor beni,köhne evlere bir şey,
camlarından kemik savrulan hastanelere,
kundura tamircilerine,sirke kokan,
uçuruma benzeyen korkunç sokaklara.

kükürt rengi kuşlar,iğrenç barsaklar asılmış
tiksindiğim evlerin kapılarına,
çaydanlıkta unutulmuş takma dişleri var,
utançla,korkuyla ağlayan
aynalar,
şemsiyeler,zehirler,göbek bağları her yanda.

sessizce yürüyorum gözlerle,kunduralarla,
öfkeyle,unutuluşla,
geçiyorum büroların,dükkanların önünden,
iplerine çamaşırasılı avlulardan,
donlardan,havlulardan,gömleklerden,
kirli gözyaşları akıtıyorlar usulca.
çeviren: Ülkü Tamer

pınar from Turkey
Comment 9 of 11, added on June 8th, 2006 at 1:20 AM.

This poem I have heard actually refers to Neruda's Exile from his home country during the communist takeover there. This poem echos the frustration and isolation he felt daily having been ejected from his home country for which he was intensely patriotic. He is a root and a tomb because he is exiled from the homeland that he loves and it denied access to his old friends and family.

DN from United States

Are you looking for more information on this poem? Perhaps you are trying to analyze it? The poem, Walking Around, has received 11 comments. Click here to read them, and perhaps post a comment of your own. Of course you can also always discuss poems by Pablo Neruda with others on the Poetry Connection poetry forum!

Poem Info

Neruda Info
Copyright © 2003-2008 Gunnar Bengtsson, Poetry Connection. All Rights Reserved.